مؤلف مجهول
107
تفسير قرآن پاك ( فارسى )
برآيد وزان سو كه آفتاب فرو شود و گفتهاند نيز كه مشرق مر خداى راست اى كه قبلهى بيت المقدس و مغرب مر خداى راست اى كه [ 82 ] قبلهى بيت الحرام اين به مدينه صورت « 1 » بندد كه ايشان را بيت الحرم به سوى مغرب است و بيت المقدس به سوى مشرق يَهْدِي مَنْ يَشاءُ يرشد من يشاء إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 136 ) الى دين مرضىّ و قبلة مرضيّة . خداى عز و جل آن را كه خواهد و پسندد راه نمايد به سوى دينى پسنديده و قبلهاى پسنديده . چنان كه محمد را - صلّى اللّه عليه و سلم - نمود و امتش را وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً هكذى جعلناكم خلقناكم أمة جماعة وسطا خيارا عدلا . گفت آرى اينچنين آفريديم مر شما را كه مسلمانانيد امتى گردانيديم شما را خيارهترين امتان لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ اى لتكونوا شهداء الانبياء على اممهم گفت تا شما روز قيامت گوايى پيامبران باشيد بر امتان ايشان . چنان كه در خبر آيد كه چون روز قيامت باشد اولين كسى را از پيغامبران كه به حساب خوانند نوح را خوانند و قوم او را . پرسند مر نوح را پيامى كه به تو داديم به امت رسانيدى ؟ گويد : بلى . امت منكر شوند و گويند كه نوح هيچ پيغام تو به ما نرسانيد اگر رسانيدى ما بگرويديمى . ايزد تعالى از بهر اظهار عدل را از نوح عليه السّلام گوا خواهد . نوح عليه السّلام اين امت را به گوايى خواند تا از بهر اوى گوايى دهند و گويند كه نوح عليه السّلام پيغام بديشان رسانيد اما ايشان مرو را دروغزن كردند . امت نوح گويد شما در وقت ما نبوديد چگونه بر ما گوايى دهيد . اين امت گويد بلى ما نبوديم اما ايزد تعالى به سوى رسول ما قرآن فرستاد و
--> ( 1 ) . اصل : صورة .